شهدا شرمنده ايم

حسين رضايي — Wed, 16 Jul 2008 02:34:00 GMT

سلام شهدا
به خدا ما خيلي شرمنده ايم، مي دونم كه اين شرمندگي فقط تو زبونه مونه. مي دونم كه تو عمل هيچ چي نداريم، مي دونم يه متر هم از راه شما رو نرفتيم. مي دونم تو پيچ و خم هاي زندگي فراموشتون كرديم، مي دونم آرزوهاتون رو زير پا گذاشتيم. مي دونم وقتي از كراماتتون برامون گفتند باور نكرديم. مي دونم كه با يادگارهاتون چه كارها كه نكرديم. مي دونم خيلي دلتون رو شكستيم. مي دونم پلاك هاتون رو شكستيم، مي دونم سر بندهاتون رو پاره كرديم، مي دونم لباس هاي خاكيتون رو كه با اونا تا اوج افلاك پر كشيديد رو مسخره كرديم. مي دونم يه بارهم نشد مثل شما بشينيم زيارت عاشورا بخونيم، مي دونم تا حالا نشده مثل شما نماز شب بخونيم، مي دونم تا حالا سعي نكرديم افكار شما رو گسترش بديم. مي دونم اونقدر ترسو بوديم كه نتونستيم تو مدرسه و دانشگاه درباره شما حرف بزنيم، نتونستيم با كسايي كه شما رو مسخره كردند، مقابله كنيم. مي دونم به خدا مي دونم... ولي حالا ديگه نمي خوام اينجوري باشم، به خدا خودم هم خجالت مي كشم، به خدا الان دارم عذاب مي كشم، به خدا خيلي شرمنده تونم. به خدا دلم خيلي براتون تنگ شده. به خدا شرمنده ام. به خدا شرمنده ام.
آره كه ما تا حالا به هيچ كدوم از حرفاي شما گوش نكرديم، ولي شما كه مثل ماها نيستيد، شما كه خيلي خوبيد، تو رو خدا دستمون رو بگيريد، نذاريد همون آدماي سابق باشيم، نذاريد بازهم راحت ازتون بگذريم. دستمون رو بگيريد... دستمون رو بگيريد. شما رو به مادرتون فاطمه زهرا دستمون رو بگيريد. دستمون رو بگيريد... از اين بيشتر شرمنده مون نكنيد.

شيداي عشق

شهدا شرمنده ايم